عباس قاسمی: در آسیا بی رقیب بودم

عباس قهرمان مسابقات پرورش اندام آسیا 2017 دسته 95 کیلوگرم

مسابقات قهرمانی آسیا تفاوت اساسی با سایر ادوار گذشته داشت. اینبار ورزشکاران جوان یا بدنسازانی که سال های زیادی موفق به نمایش استعداد خود نشده بودند و راهی این مسابقه شده بودند و بدون تردید یکی از این استعدادها، عباس قاسمی بود.

قاسمی یکی از بدنسازان بسیار با تجربه کشورمان است که در دهه گذشته بارها در مسابقات انتخابی تیم ملی خوش درخشیده بود، اما هر بار به دلیلی از همراهی تیم ایران در مسابقات بین المللی باز مانده بود. ائ امسال با بدنی کامل تر از همیشه به اردوی تیم ملی دعوت شد و در نهایت خوشرنگ ترین مدال مسابقات آسیایی را تصاحب کرد.

هفته گذشته فرصتی فراهم شد تا با این بدنساز اهل گیلان گفت و گویی را ترتیب دهیم و درباره راه پرپیچ و خم قهرمانی در آسیا با او صحبت کنیم. قاسمی علاوه بر شرح حال خود، از مسئولین استان خود گلایه هایی دارد. بهتر است توضیحات تکمیلی را از زبان خودش بخوانید:

متولد 1356 و در شرف ورود به سن 40 سالگی هستم. من در شهر کلاچای که یکی از بخش های شهرستان رودسر است زندگی می کنم. ورزش را بسیار زود و زمانی که مدرسه می رفتم شروع کردم. برادر بزرگ ترم وزنه بردار بود و من هم در ادامه را او، وزنه برداری می کردم. او تکنیک های وزنه برداری را به من می آموخت و حتی پیشرفتم در این ورزش تا اندازه ای بود که در سال 1371 به اردوی نونهالان تیم ملی دعوت شدم. اما مرور زمان به بدن های تراشیده و عضلانی علاقه مند شدم و سال 1380 به طور جدی وارد دنیای بدنسازی شدم. هر سال که می گذشت بیشتر علاقه مند به این رشته می شدم و حضور بر روی سکو قهرمانی را برای خودم متصور می شدم. به یاد می آورم که اولین مسابقه ام در استان گیلان بود که در این رقابت ها اول شدم. دو سال دیگر هم این قهرمانی تکرار شد و حتی دو مرتبه اورالی در کارنامه ام دارم.

قاسمی در ادامه معرفی سوابقش گفت : سابقه شرکت در 10 دوره مسابقات کشوری و انتخابی تیم ملی دارم و حداقل 8 دوره از این مسابقات مدال آور بوده ام. اما هر بار به دلایلی نتوانستم به عضویت تیم ملی در بیایم و اکثر اوضاع نامساعد مالی گریبان گیرم می شد و من را از همراهی تیم ملی باز می داشت. حتی سال 1387 در یک مسابقه به یاد ماندنی تمام بزرگان ایران مثل محسن قرآن نویس،حسن رهنماییان،فریدون حقی و میثم جباری را شکست دادم و با اقتدار به عضویت تیم ملی درآمدم. اما این بار هم به این دلیل که خدمت سربازی نرفته بودم، در اعزام به مسابقات ناکام ماندم و در تمام این سال ها در بدترین شرایط بدنی ام، هیچ با کمتر از مقام چهارمی بدست نیاورده ام.

این بدنساز سنگین وزن درباره نحوه راهیابی اش به اردوی تیم ملی گفت: امسال در مسابقات تیم ملی، در وزن 95 کیلوگرم حضور داشتم و پیش از تمام حریفانم طلا گرفتم. سپس به اردوی تیم ملی دعوت شدم و با صلاح کمیته فنی همراه دوست عزیز رسول داوری، به  عنوان نماینده وزن 95 کیلوگرم انتخاب شدیم. در آسیا هم تنها رقیبم آقای داوری بود وسایر کشورها تهدید چندانی برای ما دو ایرانی نبودند. این نخستین بار بود که به یک مسابقه خارجی می رفتم و به این باور رسیدم که سطح انتخابی های تیم ملی، به مراتب از آسیا فراتر است.

قاسمی در ادامه گفت و گو با وطن فیتنس از عدم حمایت مسئولین استان گیلان ابراز تاسف کرد و گفت: در سال های گذشته هیچ گاه ورزشکاری از استان گیلان در مسابقات آسیایی قهرمان نشده بود. من در یک بخش کوچک در استان گیلان زندگی می کنم. بخش که حتی گاهی نامش در نقشه ها درج نمی شود. بعد از سال ها موفق شدم برای استانم در یک تورنومنت مهم مدال کسب کنم. اما متاسفانه دریغ از یک تماس تلفنی و خسته نباشید. رئیس هیات بدنسازی استان گیلان کوچک ترین اعتنایی به این موفقیت نکرد. در حالی که در برخی از استان ها مانند اصفهان، از قهرمانان استقبال بی نظیری می کنند و خستگی رژیم را با استقبال و جوایز در می آورند. اما در عوض این مردم روستا و شهر بوند که با هر روشی از من حمایت کردند. آنها چه در دوران رژیم و چه زمانی که از مغولستان به شهرم بازگشتم، به از روشی از من حمایت کردند و علاقه اشان را به قهرمان شهرشان نشان دادند.

او در پایان گفت: حرفه ای شن آرزوی هر ورزشکاری است و من هم در جست و جوی آن هستم. اگرچه به صلاحدید مربی خوشفکر و دلسوزم، سعی ام را میکنم تا برای مسابقات جهانی نیز آماده شوم. اگر چه با چالشی مهم یعنی مشکلات اقتصادی دست و پنجه نرم خواهم کرد. در محلی که زندگی ، مرکز مشاوره کوچکی را اداره می کنم که متاسفانه کفاف هزینه های سنگین بدنسازی را نمی دهد. اگر چه تا چند روز دیگر به کمک دوست عزیزم میلاد صادقی، در شهر رودسر یک باشگاه بدنسازی افتتاح خواهیم کرد. امیدوارم این فرصت خوبی برای جذب مردم عادی و بالا بردن سطح دانش مردم این منطقه هم باشد. لازم می دانم در پایان از زحمات همسرم که در این مدت فداکاری های بسیاری کردند و بار سنگین زندگی بر دوشش بود تشکر کنم. دست های او را به گرمی می فشارم و از او تشکر می کنم. همچنین مربی ام وحید اکبرزاده در چند ماه گذشته راه درست به من نشان داد و حالا من گوش به فرمان او هستم. اکبرزاده کی مربی خوش فکر، با دانش و تجربه است و ورزشکارا را دقیقاً به سوی موفقیت سوق می دهد. ضمن اینکه از تمام کسانی که در این سال ها به ویژه 10 ماه گذشته همراهی و حمایتم کردند بسیار سپاسگزارم.

منبع : وطن فیتنس

پاسخ دادن

نکات : آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.فیلدهای الزامی علامت گذاری شده اند. *

*