بهترین و بدترین مسترالمپیاهای تاریخ

نگاهی به با کیفیت و بی کیفیت ترین مسابقات مسترالمپیا در 52 دوره

با نزدیک شدن به پنجاه و سومین دورازاین مسابقه، آنها را ازکم هیجان ترین به پرهیجان ترین رتبه بندی می کنیم.

مسترالمپیا مثل پیتزا ست. حتی در بدترین شرایط هم خوب است! ولی وقتی که عالی باشد، مغزشما را منفجرمی کند. از آنجایی که داریم به پنجاه و سومین دورازمسترالمپیا در ١۵ و ١۶ سپتامبرنزدیک می شویم، همه مسابقه های قبلی را از 52 تا 1 رتبه بندی کردیم. ما برای رتبه بندی به مواردی مثل اینکه در آن زمان طرفداران چقدر هیجان زده بودند، چه چیزی تا همین الان هم بسیار جذاب است. چه مسابقه هایی به عنوان نبردهای افسانه ای در تاریخ ثبت شده اند، چه مسابقه هایی پر از بحث و جدال بودند، چه قهرمان های تازه ای به میدان وارد شده اند وهمچنین مسابقه هایی که پرازستاره های بزرگ بوده اند، توجه داشته ایم. ما در فهرست ١٠ مسابقه برتر به آرنولد شوارتزنگر، سرجیو الیوا، لی هنی، رونی کولمن وبسیاری ازافسانهای دیگر بر می خوریم که کیفیت این مسابقه ها هم از بسیار عالی تا انفجارکامل مغزی رتبه بندی می شود.

رتبه 52 و 51

1968  (1 شرکت کننده) سرجیوالیوا(قهرمان) و 1971 (1 شرکت کننده) آرنولد شوارتزنگر(قهرمان)

خبر خوب: سرجیو در سال 1968 و آرنولد در سال 1971 دربهترین دوران حرفه ای شان بودند: خبربد:هیچ کس دیگری دراین مسابقه ها حضور نداشت و آنها بدون حریف دراین مسابقه ها قهرمان شدند.

رتبه 50

1976(7 شرکت کننده) با حضور فرانکو کلمبو(قهرمان جدید) و فرانک زین

با بازنشسته شدن آرنلود، فرانکلو در نهایت به بالا رسید. او توانست زین را شکست بدهد، ولی رقابت کنندگان این مسابقه حجم زیادی نداشتند.

رتبه 49

1966(4 شرکت کننده) با حضور لاری اسکات(قهرمان) و سرجیو الیوا

دومین قهرمانی لاری اسکات به کیفیت اولین برد او نبود، مبارزه تن به تن لار اسکات در برابر هارلود پول با همان نتیجه قبلی به پایان رسید و اسکات هم بر روی صحنه اعلام بازنشستگی کرد.

رتبه 48

1981(17 شرکت کننده) با حضور فرانکو کلمبو(قهرمان جدید)،کریس دیکرسون و سمیر بن نوت(مسابقه بحث برانگیز)

فرانکو در سن 40 سالگی برگشت، تماشاچیان می گفتند که هر یک از 5 نفر برتر از جمله کریس دیکرسون(دوم) و تام پلاتز به شدت بهبود یافته(سوم) باید از او می برد. این هم مسابقه جالبی بود، مثل تصادف یک قطار!

رتبه 47

1989 (21 شرکت کننده) با حضور هنی(قهرمان) و سمیر بن نوت

ششمین قهرمانی پشت سرهم هنی و یک سال دیگر که بازهم نفر دوم نمی توانست به عرض بدن او برسد. یک مسابقه کسالت بار! این مسابقه که در ایتالیا برگزار شد، دولی را در مقابل یکدیگر قرار داد: در برابر لابرادا!

رتبه 46

1967(7 شرکت کننده) با حضور سرجیوالیوا(قهرمان جدید)

اولین قهرمانی سرجیور در غیاب لاری اسکات قهرمان دوره قبلی رقم خورد و به همین دلیل هیجان زیادی را نداشت. همچنین او هنوز به یک افسانه تبدیل نشده بود و هارلود پول در دور اول او را شکست داد.

رتبه 45 و 44 و 43

1986(15 شرکت کننده) با حضور لی هنی(قهرمان) و 1987(18 شرکت کننده) با حضور لی هنی(قهرمان) و 1988(20 شرکت کننده) با حضور لی هنی(قهرمان) و سمیر بن نوت

هنی در 3 سال پشت سرهم و 3 مکان بسیار متفاوت توانست ریچ گاسپاری را شکست بدهد.گاسپاری که به میزان قابل توجهی سبک تز و کوتاه قد تر از هنی بود، همیچ وقت تهدید جدی برای قهرمانی او به حساب نیامد. بیشترین هیجان هم بر سر این بود چه کسی سوم می شود؟

رتبه 47

سال 2004(19 شرکت کننده) با حضور رونی کلمن(قهرمان)،جی کاتلر و دکستر جکسون

رونی با بیشترین حجمش(نزدیک به 135 کیلوگرم) بر روی سر کاتلر سایه انداخت و همینطور کاتلر هم کاری کرد تا بقیه رقابت کننده ها دیده نشوند، این مسابقه با یک دور چالشی هم همراه بود که آن را منحصر به فرد کرد. در اینجا رقابت کنندگان می توانستند یک فیگور را برای مبارزه دو نفره انتخاب کنند، ولی این بیشتر از همه باعث سردرگمی آنها شد.

رتبه 41

1982(16 شرکت کننده) با حضور کریس دیکرسون(قهرمان جدید)،فرانک زین و سمیر بن نوت

مسترالمپیای سال گذشته، یعنی زین دوم و مسترالمپیای سال بعد، یعنی بن نوت چهارم شد و این قهرمانی دیکرسون در لندن با حجم کم بدن او هیجان زیادی به همراه نداشت.

رتبه 40

1983(15 شرکت کننده) با حضور سمیربن نوت(قهرمان جدید) و لی هنی و فرانک زین

بن نوت توانست در مونیخ شاهکاری کند تا اولین قهرمانی حرفه ای خود را به دست بیاورد. البته او هم یک قهرمان زیر 90 کیلوگرمی بود و همه مردم به دنبال حجم بیشتری می گشتند.

رتبه 39

1985(24 شرکت کننده) با حضور لی هنی(قهرمان) و سرجیوالیوا

این مسابقه پر از ستاره بود، ولی هیچ کسی نمی توانست هنی را به چالش بکشد.نفر دوم این مسابقه آلبرت بکلز بود، سرجیو هم مثل سال گذشته به مقام هشتم رسید، که البته در اینجا توجه بسیار کمتری به او شد.

رتبه 38

1973(3 شرکت کننده) با حضور آرنولد شوارتزنگر(قهرمان) و فرانکو کلمبو

در این مسابقه فقط 3 شرکت کننده حضور داشتند، ولی همه آنها افسانه بودند، آرنولد،فرانکو و سرج نوبرت. این مسابقه هم می توانست به عنوان بهترین حضور آرنولد ب حساب بیاید.

رتبه 37و36و35

1977(8 شرکت کننده) با حضور فرانک زین(قهرمان جدید) و 1987(9 شرکت کننده) با حضور فرانک زین(قهرمان)و1979(15 شرکت کننده) با حضور فرانک زین(قهرمان) و کریس دیکرسون

این 3 مسابقه آخرین بارهایی بودند که مسترالمپیا دو دسته داشت و برنده سبک وزن آنها یعنی زین(سرمشق دسته فیزیک آقایان امروزی) در برابر قهرمان سنگین وزن به نام های رابی رابینسون(در مسابقه اول) و مایک منترز(در مسابقه سوم) قرار گرفت. این نبردهای سالیانه که در کمبلوس در ایالت اوهایو اجرا شدند مقداری هیجان داشتند،ولی عامل جذاب دیگری در فهرست شرکت کنندگان وجود نداشت.

رتبه 34

2015(23 شرکت کننده) با حضور فیل هیث(قهرمان) و دکسرجکسون

در اینجا شاهد یک برد به نسبت آسان برای هیث بودیم که پنجمین قهرمانی پشت سرهم او به حساب می آمد. این مسابقه بیشتر به خاطر غیبت غافلگیر کننه کای گرین شناخته می شو و چیزی که از تنش در این مسابقه کم بود، تا حدی با فهرست بلندی از ستاره ها جبران شد.

رتبه 33

2002(25 شرکت کننده) با حضور رونی کلمن(قهرمان) و دکستر جکسون(مسابقه بحث برانگیز)

سالی پر از موقعیت های از دست رفته. کاتلر بعد از مقام دوم تعجب برانگیزش در سال 2001، در این مسابقه شرکن نکرد. اوه به احتمال زیاد می توانست در این مسابقه قهرمان شود چون کولمن با ظاهری کوچک تر و نرم تر به این مسابقه آمد که شاید بدترین حالت دورانش بود. با همه اینها، همیچ کسی حتی کوین لورون(دوم)،کریس کورمیر(سوم) یا دکسترجکسون(چهارم) نتوانستند رقیب جدی برای کولمن باشند. این مسابقه با طرفداری سنگینی ز گانتر شلیر کمپ همراه بود که به مقام پنجم رسید. ولی شاید حق قهرمانی داشت.(او دو هفته بعد هم کولمن را شکست داد).

رتبه 32

2005(21 شرکت کننده) با حضور رونی کلمن(قهرمان) و جی کاتلر

آیا کسی می تواند رونی از قهرمانی خلع کند؟ او در سن 41 سالگی رو به زوال بود. ولی باز هم توانست با کسب هشتمین مقام قهرمانی اش به رکورد این مسابقه ها برسد. بعضی تماشاگران و همچنین بعضی از داوران بر این نظر بودند که کاتلر حق پیروزی در این مسابقه داشت. این مسابقه که رقابت نزدیک تری نسبت به  گذشته داشت و با فهرست بلند و بالایی از بدنسازان سرشناسی همراه بود می توانست رتبه بالاتری در فهرست ما کسب کند، ولی در اینجا هم یک باردیگر شاهد اجرای دو چالشی بودیم، که این بار به عنوان یک نمایش فرعی ناخواسته صورت گرفت و گوستاو بادل با رای قهرمانان گذشته مسترالمپیا برنده شد.

رتبه 31

1965(3 شرکت کننده) با حضور لاری اسکات (قهرمان جدید)

ممکن است که شما فکر کنید اولین مسابقه مسترالمپیا باید رتبه بالاتری کسب کند، ولی وقتی که شما فقط 3 شرکت کننده داشته باشید و اسم هیچ کدام از آنها آرنولد و یا سرجیو الیوا نباشد، فقط تا حد مشخصی می توانید از عامل برجسنگی تاریخی بهره ببرید.

رتبه 30

2009(23 شرکت کننده) با حضور جی کاتلر(قهرمان جدید)، دکستر جکستون و فیل هیث

بعد از قهرمانی جکسون در سال 2008، در تمام طول سال بحث بر سر این بود که این مسابقه نبرد تن به تن بین او و هیث خواهد بود. ولی کاتلر با قدرت زیادی برگشت و با حالتی که شاید بهترین ظاهر او در طول حرفه اش بود، عنوان قهرمانی اش را پس گرفت. برانچ وارن هم در میان تعجب همه به مقام دوم رسید، جکسون سوم شد و هیث هم که در آن زمان مریض بود، به مقام پنجم سقوط کرد.

رتبه 29

1990(14 شرکت کننده) با حضور لی هنی(قهرمان) و سمیر بن نوت (مسابقه بحث برانگیز)

شروع آزمون گیری برای داورهای غیرمجاز در مسترالمپیا همه چیز را تا حدی تکان داد که نزدیک بود هنی هم سقوط کند. لی لابرادا که حجم کوچکتر ولی با کیفیت تری داشت، در مرحله مقدماتی جلو بود و شاید به جای قهرمان کوچک شده سال گذشته، او لیاقت برنده شدن در این مسابقه برگزار شده در شیکاگو را داشت.

رتبه 28

2016(19 شرکت کننده) با حضور فیل هیث(قهرمان) و دکسترجکسون

هیث توانست بعد از شان رودن(دوم) و جکسون(سوم)، ششمین مقام قهرمانی اش را به دست بیاورد. همچنین کوین لورون پنجاه و چند ساله هم برای این مسابقه به میدان بازگشت. این مسابقه در بخش فراخوان گروه اول هیجان زیادی نداشت،ولی 10 نفر برتر آن، یکی از برترین مجموعه ها از سال 2000 تا کنون را تشکیل می دادند.

رتبه 27

2010(20 شرکت کننده) با حضور جی کاتلر(قهرمان)،فیل هیث و دکسرجکسون(مسابقه بحث برانگیز)

هیث توانست پس از معلمش، کاتلر به مقام دوم صعود کند، ولی بسیاری از مردم احساس می کردند که او لیاقت جایگاه اول را داشت. این دو نفر دوباره در سال 2011 با یکدیگر نبرد داشتند.

رتبه 26 و 25

1999 (16 شرکت کننده) با حضور رونی کولمن(قهرمان) و دکستر جکسون و 200(13 شرکت کننده) با حضور رونی کلمن(قهرمان)، دکسترجکسون و جی کاتلر

این مسابقه پر از افسانه های دهه 90 میلادی بود. دلهره خاصی بر سر مشخص شدن قهرمان این مسابقه ها وجود نداشت چون رونی کولمن با بهترین ظاهر خودش در آنها حاضر شد و در 1999 از ویلر و در 2000 از لورون جلوتر بود، ولی به هر حال اینها دو مسابقه لذت بخش بودند.

رتبه 24

2003 (16 شرکت کننده) با حضور رونی کولمن(قهرمان)، جی کاتلر و دکستر جکسون

این قرار بود سالی باشد که کاتلر ( بعد از حضور پیدا نکردن در سال 2002 و نزدیک شدن به قهرمانی در سال 2001 عنوان قهرمانی را از کولمن، که درست بعد از مسترالمپیای 2002 از شلیر کمپ شکست خورده بود، بگیرید.به جای این، رونی دوباره خودش را به شکل یک هیولای 130 کیلوگرمی ساخت دوباره کاتلر را به جایگاه دوم فرستاد. لحظه ورود رونی، به خاطر حجم بالای کارتون مانندی که او داشت،باعث شگفتی تماشاچیان شد و یکی از نقطه های برجسته مسترالمپیا به حساب می آید.

رتبه 23

2007 ( 24 شرکت کننده) با حضور جی کاتلر(قهرمان)،دسکتر جکسون و رونی کولمن(مسابقه بحث برانگیز)

قهرمانی کاتلر سر وصدای زیادی را به پا کرد، چون نفر دوم این مسابقه، ویکتور مارتینز بدن با کیفیت تری داشت. افراد زیادی هم فکر می کردند که نفر پنجم ای مسابقه، یعنی دنیس ولف با نمایش بسیار خوبی که داشت باید به مقام بالاتری می رسید. این همچنین پانزدهمین و آخرین حضور کولمن در مسترالمپیا بود.

رتبه 22

1980 ( 16 شرکت کننده) با حضور آرنولد شوارتزنگر(قهرمان جدید)،کریس دیکرسون،فرانک زین و سمیربن نوت(مسابقه بحث برانگیز)

پربحث ترین مسترالمپیا در طول تاریخ، آرنولد با کوچکترین حجم عمرش با این مسابقه بازگشت ولی با حفظ حالت دوره قهرمانی 3 باره زین توانست بدن تکه تکه ای را به استرالیا ببرد. آیا هنوز برای برنده شدن به اندازه کافی خوب بود؟ آیا جایزه ساندو باید ب جای او به دیکرسون(دوم) یا مدافع قهرمانی،فرانک زین (سوم) می رسید؟ همچنین مایک منترز اسرارآمیز که بعد از سقوط به رتبه پنجم، دیگر در هیچ مسابقه ای شرکت نکرد چطور؟ بعضی وقت ها خود آدم باید آنجا باشد تا بتواند تصمیم بگیرید.

رتبه 21

2008(19 شرکت کننده) با حضور دکستر جکسون(قهرمان جدید)،جی کاتلر و فیل هیث

درلاس وگاس هراتفاقی می تواند بیفتد. جکسون ٣٨ ساله که تا آن موقع هیچ وقت نتوانسته بود به مقامی بالاترازسومی برسد، توانست قهرمان دودوره قبل، یعنی جی کاتلررا کناربزند وبه مقام اول برسد. گذشته، حال و آینده دکستر هم او را در هر سه مقام اول قرار دادند. این مسابقه همچنین اولین حضورهیث درمسترالمپیابودکه در اینجا هم به مقام سوم رسید.

رتبه 20 و 19 و 18

1995 (16 شرکت کننده) با حضور دوریان یتس(قهرمان) و 1996(14 شرکت کننده) با حضور دوریان یتس(قهرمان) و رونی کلمن و 1997(13 شرکت کننده) با حضور دوریان یتس(قهرمان) و رونی کلمن(مسابقه بحث برانگیز

یتس، کولمن، فلکس ویلر، کوین لورون، شان ری، ناصر الصونباتی، کریس کورمیر و وینس تیلور. این ٣ مسابقه که در ٣ محل مختلف برگزار شدند، با فراوانی افسانه های بدنسازی دردوران اوج شان همراه بودند.حتی دو مسابقه آخر هم یک پدیده غول آسا به نام ژان پیر فوکس را به تماشاچیان ارائه دادند. یتس در سال ١٩٩۵ به بهترین شرایطش رسید و لورون پشت سر او دوم شد، در سال 1996 یتس وضع چندان بدی را نداشت و ری بعد از او به مقام دوم رسید. ولی بدن او در سال ١٩٩٧ شروع به تخریب کرد و باعث ایجاد بحثی شد که می گفتند نفردوم این مسابقه یعنی ناصرالصونباتی لایق جایزه قهرمانی ١٩٩٧ بود. همچنین یتس در این سال از مسابقه های بدنسازی خداحافظی کرد.

رتبه 17

2011(24 شرکت کننده) باحضور فیل هیث(قهرمان جدید) ، جی کاتلر و دکستر جکسون

هیث در نهایت توانست آموزگارش، یعنی کاتلر را شکست بدهد و این کار را با بدنی باورنکردنی انجام داد. کای گرین هم سوم شد و بنای نبردهای آینده را گذاشت.

رتبه 16

2001(21 شرکت کننده) با حضور رونی کلمن(قهرمان)،جی کاتلر و دکسترجکسون(مسابقه بحث برانگیز)

کاتلربه صورت ناگهانی و از هیچی وارد این مسابقه شد (او در سال گذشته ازبین ١٣ نفر، مقام هشتم را گرفت) تا بتواند بزرگ ترین جایزه بدنسازی را ببرد. او تا بعدازمرحله مقدماتی هم با خیال راحت درجلوبود،ولی رونی به زور توانست او را در نزدیکی خط پایان شکست بدهد.این نتیجه،احساس خشم ورقابتی ر ادراوبه وجود آورد که شش سال به طول انجامید.

رتبه 15

1993(22 شرکت کننده) با حضور دوریان یتس(قهرمان)

وقتی که یتس با یک بدن خشک 116 کیلوگرمی وارد مسابقه آتلانتا شد وهمه را تعجب زده کرد، دوره افزایش حجم جدیدی در بدنسازی آغاز شد. فلکس ویلر هم در اولین مسابقه مسترالمپیایش باوجود بی نقصی نسبی که داشت، به مقام دوم رسید.

رتبه 14

1991(27 شرکت کننده) با حضور لی هنی (قهرمان)،دوریان یتس و سمیر بن نوت

دست به دست شدن مشعل. هنی با بزرگترین بدن عمرش توانست یتس تازه کار، که دیگر در هیچ مسابقه ای شکست نخورد را کنار بزند و رکورد بیشترین مقام قهرمانی مسترالمپیا (هشت بار) را به نام خودش ثبت کند. علاوه بر سه مسترالمپیایی که بر روی صحنه بودند، کولمن هم فقط به خاطر اینکه در این رویداد تاریخی حضورداشته باشد، در پشت صحنه کارمی کرد. همچنین باید به این اشاره کنیم که شرکت کنندگان این مسابقه که یکی ازقوی ترین مجموعه های تاریخ بودند، ۵ افسانه را در خود داشتند که با وجود کسب مقام دوم در مسترالمپیا، هیچ وقت در آن قهرمان نشدند: لی لابرادا، شان ری، ریچ گاسپاری، رابی رابینسون و آلبرت بکلز.

رتبه 13 و 12

1974(5 شرکت کننده) با حضور آرنولد شوارتزنگر(قهرمان)

پایان اولین دوره طلایی بدنسازی آرنولد در مسترالمپیای آخرش (قبل از بازگشت در سال ٩٨٠ ا) را به سادگی برد. او در هر دوی این سال ها با دو بدنساز سنگین وزن به نام های سرج نوبرت و لو فریگنو و همچنین فرانکوکلمبوی سبک وزن مبارزه کرد.مسابقه 1975 که در آفریقای جنوبی برگزار شد، در فیلم وزنه زدن به نمایش درآمد و جاودانه شد.

رتبه 11

1992(22 شرکت کننده) با حضور دوریان یتس(قهرمان جدید)،سمیر بن نوت و رونی کلمن

وقتی که یتس توانست با شکست دادن لورون تازه کار ولی شگفت انگیزبه اولین قهرمانی مسترالمپیایش برسد، عصرجدیدی درهلسینکی بنا شد. یک تازه کار دیگر به نام رونی کولمن هم بدون هیچ سروصدایی نتوانست در فهرست ١۵ نفر برترقرار بگیرد. لو فریگنوهم بعد از یک غیبت ١٧ ساله به این مسابقه آمد ودوازدهم شد.

رتبه 10 و 9 و8

2012(19 شرکت کننده) با حضور فیل هیث(قهرمان) و دکستر جکسون و 2013(20 شرکت کننده) با حضور فیل هیث(قهرمان)،دکستر جکسون و جی کاتلر و 2014(19 شرکت کننده) با حضور فیل هیث(قهرمان) و دکستر جکسون

این ها هم سال های مبارزه فیل در برابر کای بودند. باوجود اینکه هیث هر سه این مسابقه ها را برد، ولی بسیاری از طرفداران هنوز هم علاقه بیشتری را به کای داشتند. این رقابت آنها تضاد مشخصی را در نوع بدن و شخصت نشان می داد که حتی نشست های قبل از مسابقه راهم دیدنی کردواین تاجایی پیش رفت که این دودرمسابقه آخربه درگیری فیزیکی هم نزدیک شدند. همچنین مسترالمپیای ٢٠١٣ بخاطربازگشت کاتلر(با کسب مقام ششم) و اولین حضور غولی به نام ممدوح الصبیا هم شناخته می شود.

رتبه 7

1984(20 شرکت کننده) با حضور لی هنی(قهرمان جدید) ، سمیر بن نوت و سرجیور الیوا و کریس دیکرسون

اینجا نقطه شروع عصر پادشاهی هنی بود.این قهرمان ٢۴ ساله در این سال بهترین شرایط را داشت. او با شکست دادن محمدمکاوی ٧٢ کیلوگرمی ومدافع مقام قهرمانی، سمیر بن نوت (که ششم شد) توانست در برابر جمعیت پر شور نیویورک به یک برد راحت دست پیدا کند. سرجیو الیوای ۴٣ ساله هم بعد از ١٢ سال دوری از مسابقه ها و انتظار زیاد مردم، در این سال به مسترالمپیا برگشت وهشتم شد.

رتبه 6 و 5

1969(2 شرکت کننده) با حضور سرجیو الیوا(قهرمان) و آرنولد شوارتزنگر(مسابقه بحث برانگیز) و 1970 (3 شرکت کننده) با حضور آرنولد(قهرمان جدید) و سرجیو الیوا

بعضی وقت ها فقط به دو رقابت کننده نیاز دارید، البته اگر یکی از آنها سرجیو الیوا و دیگری هم آرنولد شوارتزنگر باشد. آنها در ٣ مسابقه مسترالمپیای اسطوره ای با یکدیگر نبرد کردند. این ها دو مسابقه اول بودند. مسابقه ١٩۴٩ رقابت تنگاتنگی را داشت و آرنولد با پیشرفت زیادی به شکست دادن آقای ۵1 سطوره نزدیک شد. در سال بعد که سرجیو با ظاهرنرمی به میدان آمد، آرنولد تنها درسن 23 سالگی توانست اورا شکست بدهد و عصر ۴ ساله خودش را بنا کند.

رتبه 4

1994(23 شرکت کننده) با حضور دوریان یتس(قهرمان)،رونی کلمن و سمیر بن نوت

از آنجایی که فهرست رقابت کنندگان در دهه ٩٠ میلادی پر از بدنسازان شگفت انگیز بود، هرکدام از 6 پیروزی یتس می توانست در فهرست 5 رتبه برترما قرار بگیرد. حتی باوجوداینکه فلکس ویلر(نفردوم سال قبل)دراین مسابقه غایب بود،ماسال ٢٠٠۴ را انتخاب کردیم، چون این مسابقه یک رقابت ٣ راهه را ایجادکرد. یتس با ضعف ظاهرشده بود ولی شان ری (دوم)با بهترین ظاهر عمرش حضور داشت و کوین لورون (سوم) هم ار دوران اوجش دورنبود. این باعث ایجاد بحث های زیادی شد که کدامیک ازاین انواع مختلف بدنی لایق دریافت مجسمه ساندوبودند.

رتبه 3

2006(22 شرکت کننده) با حضور جی کاتلر(قهرمان) و رونی کلمن و دکستر جکسون

این درنهایت اتفاق افتاد؟این زلزله دنیای بدنسازی بود. هیچ مدافع قهرمانی از سال ١٩٨۴ تا آن زمان شکست نخورده بود. ولی این بار در لاس وگاس، رونی کولمن با ٨ عنوان قهرمانی ازجی کاتلرشکست خورد.کاتلردرسال ٢٠٠١ به مقدار زیادی به این پیروزی نزدیک شده بود، و در تلاش های بعدی هم درطول ۴ سال ناامیدکننده فقط به مقام دوم می رسید. وقتی که جی کاتلربه عنوان قهرمان اعلام شد، تمام تماشاچیان حاضر در آن سالن با فریادهای حمایت کننده ای به روی پا ایستادند و او را تشویق کردند. این به درستی یکی ازلحظه های فراموش نشدنی دنیای بدنسازی است.

رتبه 2

1998(18 شرکت کننده) با حضور رونی کلمن (قهرمان جدید)

مسترالمپیایی که بیشترازهمه برای آن ثانیه شماری می کردند حتی از انتظارهای مردم هم بهتر بود. این مسابقه که درشهرنیویورک،نقطه شروع مسترالمپیا اجرا شد، ازسال 1977 اولین مسابقه ای به حساب می آمدکه هیچ قهرمان مدافع یا گذشته ای را درفهرستش نداشت (این پدیده ازهمان زمان تاکنون هم خ نداده است). بعد از ٨ سال قهرمانی هنی و سپس ۶ سال حکومت توسط یتس، دنیای بدنسازی پادشاه جدیدی را انتخاب کرد. چهارافسانه ای که درگذشته بعداز یتس دوم شده بودند، یعنی فلکس ویلر، ناصر الصونباطی، کوین یورون و شان ری دراین مسابقه حضورداشتندوبزرگ ترین صف 5 نفر برتر تاریخ را تشکیل دادند. اما دراینجا یک افسانه بعد از این بودکه باگذشتن ازویلر، حتی خودش راهم متعجب کرد.باوجوداینکه رونی کولمن تاآن زمان هرگزنتوانسته بودبه فهرست ٩ نفربرترمسترالمپیاراه پیداکند،دراین سال یک راست به مقام اول صعود کرد.

رتبه 1

1972(6 شرکت کننده) با حضور آرنولد شوارتزنگر(قهرمان)،سرجیوالیوا،فرانک زین و فرانک کلمبو

این مسابقه که در شهراسن آلمان برگزار شد، مثل یک نمایشنامه درام ازشکسپیربه وقوع پیوست. شما در اینجا قهرمان کنونی، یعنی آرنولد راداشتید که با قهرمان شکست خورده وبازگشته، یعنی سرجیو مبارزه می کرد. همچنین دو فرمانروای نیرومند دیگربه نام های کلمبو و زین هم درمیدان نبرد حضورداشتند و حتی یک ستاره ازسرزمینی دوربه نام سرج نوبرت به آنجا آمده بود. آرنولد توانست عنوان قهرمانی اش را حفظ کند ولی بسیاری از مردم ادعامی کردند وهنوزهم می کنند که سرجیودر آن روزدربه یادماندنی ترین مسابقه تاریخ بدنسازی، توانست آرنولدرا شکست بدهد.

منبع : وطن فیتنس

پاسخ دادن

نکات : آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.فیلدهای الزامی علامت گذاری شده اند. *

*